اینجا بمب های کاغذی کار گذاشته شده/که باید وارد نـَ /شوید!-

ده.. نه.. هشت....
خوابهای گرد جهان را هم اگر بگردی دیگر
زمین زیر پای اینروزها نمیگردد
سراغ مرا،از پونه های وحشی هم نگیر
من و خدای ناکرده
    که با خس خس تبدار سینه اش هم فلوت میزند
    نشسته ایم روی موج این شعر
    و دل جنوبی ام را
           در این بادکنکها باد میکنیم
  هفت.. شش.. پنج...
   حالا دیگر سالهاست موجود جدیدی شده ام
 با یک مشت حرف دراااااااااز
          و نیم وجب گوش!
         و زیر لب زمزمه ی تو
                 که مبادا بیفتی از نقشه هایی که سرم
                           نکشیده بود.
        چهار.. سه.. دو...
   می خواهم بخوابم روی دست پونه های وحشی
          که زاده ی جنگل ام
         و قدر تمام کاج های بلنـــــــــــــــــــد را هم میدانم!
          و معشوقه ام ،تمام دختران جذامی
          که هزار آینه دارند و من ...
                                       یک...!